จากนัยน์ตาอันเศร้าโศกนี้

จากการหันโยกของใบหน้า

เจ้าถูกล่ามโซ่จากเหล่ามิจฉาชน

ท่ามกลางความมืดมิดของรัติกาล

จากเสียงร้องของลูกรัก

จากความแหลกสลายของหัวใจ

จากความหวังพลันแหลกลาญ

จากความเจ็บปวดเกินบรรยาย

เจ้าได้สาบสูญลับไป

ถูกกลบมิดไปจากสายตา

เจ้าก็มาพรากจากไป

ความเจ็บปวดรวดร้าว

มิมีใครมารับแทน มิมีใครมาเหลียวแล

ถูกปิดกั้น ถูกกรีดกรายกลางหัวใจ และดูถูกเหยียดหยาม

เมื่อต้องสูญเสียสามีสุดที่รัก

อุโมงค์แห่งความรันทดเส้นนี้

ความยากจนได้เบียดเข้ามาในชีวิต

ลูกๆ ที่ยังเล็กอยู่นี้

ใครเล่าจะแลดูและดูแล

ท่ามกลางสายฝนที่โหมกระหน่ำ

อาภรณ์แห่งรักเปียกสะอื้น

เฝ้าคำนึงถึงวันคืนผู้เป็นสามี

ที่ถูกจองจำอย่างนิจนิรันดร์

โอ้อัลลอฮฺ ได้โปรดพิพากษาพวกเขา

ที่ได้กระทำทารุณโหดเหี้ยมหาใดเปรียบ

ทุกอย่างที่เกิดขึ้น

พระองค์เท่านั้นที่ทรงรู้เห็น

แด่พระองค์เท่านั้น

ฉันมอบหมายทุกสิ่ง

ฉันยอมขบเคี้ยวเศษแก้วนี้

อย่างเงียบๆ ท่ามกลางความพินาศย่อยยับดับสูญ

แก้ไขล่าสุด ใน วันศุกร์ที่ 11 กุมภาพันธ์ 2011 เวลา 00:30