บทความต่อไปนี้ไม่ได้มีวัตถุประสงค์ในการนำเสนอเพื่อให้กระทบกระทั่งความรู้สึกของผู้ใด  แต่เขียนในฐานะที่เป็นเจ้าหน้าที่คนหนึ่งของสถาบัน องค์กร  หรือในนามของมนุษย์สำนักงาน  (มนุษย์เงินเดือน)  เป็นการนำเสนอข้อมูลเพื่อการปรับเปลี่ยนแนวคิดหรือทัศนคติในการทำงาน  หวังเพียงว่าอุทยานตัวอักษรเป็นเหมือนยาพาราเซตามอลที่มาบรรเทาอาการหรือกระตุ้นต่อมความรู้สึก  นิสัยเดิมๆ ที่ต้องจำเป็นต้องปรับเปลี่ยน

ในโลกที่เรากำลังอาศัย  หรือสังคมที่เรากำลังใช้ชีวิตอยู่แต่ละวันมีผู้คนมากมายหลากหลายที่ต้องพบพาน  รวมถึงนิสัยใจคอ  ความเป็นระเบียบเรียบร้อย  การปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงาน  เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่ต้องทบทวน

คนที่มีความรับผิดชอบน้อย  คนที่ไม่ตรงต่อเวลาดูเหมือนจะมีอยู่จำนวนมาก  การมาทำงานสาย  ไม่ตรงต่อเวลาดูเป็นเรื่องปกติที่คนทั่วไปเขาก็ทำกัน

คนที่มีความเข้มในการรับผิดชอบ  คนที่ตรงและรักษาเวลาก็มีไม่น้อย  แต่..ไม่ค่อยเจอมากนักในแต่ละองค์กร  ส่วนคนที่มีความรับผิดชอบตรงต่อเวลา  หากวันใดมาทำงานสาย  ก็จะกลายเป็นคนแปลกไปทันที  และจะมีผู้ร่วมงานถามว่า “ทำไมวันนี้ถึงมาสาย?”

บางที..เพราะโลกใบนี้มีแต่คนที่รักษาสัญญา  จึงทำให้เจ้าหน้าที่ในองค์กรหลายคนคิดไปว่า  ทำงานมากก็ไม่เห็นได้อะไรขึ้นมา

“ผู้บริหารชอบเอาเปรียบ”

“ทำงานมาก  แต่..เงินเดือนน้อย”

“ขาดไม่ได้มีแต่หักเงิน  เพิ่มไม่เคยมี”

“ฉันไม่มีทางเลือก  มีเมื่อไหร่ฉันก็จะไปทันที”

“สิ้นเดือนอีกแล้ว  สบายใจจัง”

ฯลฯ

แน่นอนสิ่งต่างๆ เหล่านี้เป็นเรื่องสามัญที่อยู่คู่กับบรรดาเจ้าหน้าที่ในองค์กร  ไม่สามารถสกัดให้หลุดออกจากวังวนของคนทำงาน  ฉะนั้นคำว่า Job & Career ย่อมมีคำนิยามความหมายที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิง

Job หมายถึง  การทำงานที่หวังค่าตอบแทนเพียงอย่างเดียว  ทำเพราะว่ามันเป็นหน้าที่  นอกเหนือจากหน้าที่  มันไม่ใช่งานของเราก็ไม่ต้อง  ไม่ต้องช่วย  ทนทำให้ถึงสิ้นเดือนเพื่อสิ่งที่เฝ้าหวังตั้งหน้าตั้งตารอ  เป็นงานที่แสนทรมานและหนักอึ้งถึงเวลาเลิกงานจะเป็นคนที่รักษาเวลามากๆ (ไม่เหมือนกับเวลาเริ่มงานที่มีอุปสรรคนานัปการ)

ส่วน  Career หมายถึง  เป็นงานในฝัน  งานในอุดมคติ  เป็นความเปี่ยมสุขในการได้ทำงานชิ้นนั้นถึงแม้รางวัลการตอบแทนจะน้อยนิด  แต่..มีความรู้สึกว่าภาคภูมิใจและทำอย่างทุ่มเท  เสียสละ

งานที่ต้องทนทำอย่างทรมานมักไม่ค่อยมีอนาคต  เพราะสักที่จะทำให้พ้นไปแต่ละวัน  สรีระเรือนร่างถูกพันธนาการไว้ที่อาคารหรือห้องสี่เหลี่ยม  แต่..หัวใจล่องลอยโบยบินแสวงหาที่ใหม่อยู่ทุกวันร่ำไป  หากทำงานไปมองนาฬิกาไป  ก็จะทำงานไปพร้อมดูนาฬิกาไปตลอดทั้งปี  หรือยังไม่คิดที่จะเปลี่ยนแล้วเมื่อไหร่จะได้เปลี่ยน  หากคิดว่ากลัวจะขาดทุนแค่คิดก็ขาดทุนเสียแล้ว

ส่วนงานในฝัน  งานในอุดมคติ  บางครั้งอาจจะไม่ใช่งานที่เคยใฝ่ฝันไว้เมื่อครั้งวัยเยาว์  มันอาจเกิดขึ้นมาทีหลังจากทำไปแล้วสักระยะหนึ่ง  และเช่นกันงานที่เคยวาดฝันไว้อย่างสวยหรูในครั้งอดีตกาล  เมื่อผ่านไปสักระยะมันกลับกลายเป็นไม่ใช่ก็ได้  งานในฝันหรืองานในอุดมคติ  จะไม่เกิดขึ้นในสภาพที่เราทำด้วยความรู้สึกที่ทรมาน  หรือใช้มันเป็นทางผ่านสำหรับการก้าวไปสู่ที่ทำงานใหม่ (ที่ที่ฉันจะไปในทันทีเมื่อมีโอกาส)

แต่เป็นเรื่องที่น่าแปลก..ในงานชิ้นเดียวกันหรืออาชีพเดียวกัน  คนหนึ่งทำเหมือนกับแบกภูเขาไว้บนทรวงอกสุดแสนจะทรมาน  แต่อีกคนกลับทำอย่างมีความสุข ทุ่มเท เสียสละ ไม่คำนึงถึงเวลาที่เสียไป  และไม่ติดยึดอยู่กับค่าตอบแทนหรือของขวัญรางวัล

ฉะนั้นการให้ได้งานในอุดมคติหรืองานในฝัน  สามารถปรับเปลี่ยนเจตคติได้ขึ้นอยู่ที่เจตนารมณ์แห่งตน  โดยการเปลี่ยนกระบวนทัศน์หรือพฤติกรรมส่วนหนึ่งดังต่อไปนี้

หนึ่ง..การตั้งเจตนา ให้ตั้งเจตนารมณ์ว่างานที่กำลังทำ  กระทำเพื่ออัลลอฮฺ

สอง..มีความรับผิดชอบ งานที่เราทำเป็นอมานะฮฺ (หน้าที่) จะถูกสอบสวนในสิ่งที่รับผิดชอบ  การหลบเลี่ยงไม่ได้จบสิ้นกับการที่ผู้บริหารไม่เห็น  หรือไม่ถูกหักเงินเดือน  ถึงแม้ผู้บริหารหรือมนุษย์คนใดไม่เห็น  แต่พระผู้อภิบาลของผู้บริหารทรงเห็นในทุกอริยบทการเคลื่อนไหว

สาม..หวังผลตอบแทนจากอัลลอฮฺ ต้องตระหนักเสมอว่างานที่เราทำอัลลอฮฺเป็นผู้เฝ้าดูอยู่พระองค์เป็นผู้ตอบแทน  ความดีของบ่าวจะไม่สูญหายไปจากตาชั่งของความดีอย่างแน่นอน

สี่..เปลี่ยนทัศนคติ ไม่ว่าความรู้สึกที่มีอคติต่อผู้บริหาร  หรือเพื่อนร่วมงาน  พยายามมองโลกในแง่ดี  เป็นคนคิดบวก  ต้องพยายามเข้าใจต่อบริบทขององค์กร  สิ่งสวยงามในองค์กรยังมีอีกมากที่เราไม่พยายามมอง  เพราะที่เราเพ่งมองก็แต่ความบกพร่อง  หรือมองของที่มาบั่นทอนความรู้สึก  สถานที่แห่งใหม่ที่เรากำลังฝันถึงเรามั่นใจได้หรือว่าจะสุขสบายหรือเพอเฟ็คต์ไปกว่าสถานที่ที่เราเห็นและเป็นอยู่  คำให้การของคนที่จากเราไปน่าจะเป็นวิสัชนาได้ในระดับหนึ่ง

ดังนั้น Job งานที่เราเคยทำเพื่อแลกกับค่าตอบแทนเพียงน้อยนิด ให้กลายมาเป็น Career งานในอุดมคติหรืองานในฝัน  งานทำแล้วมีความสุขและได้รับภาคผลบุญเป็นการการตอบแทน  ก็สามารถเกิดขึ้นได้ด้วยกับหลายปัจจัยส่วนหนึ่งจากคำแนะนำที่กล่าวมา

อิสลามเป็นศาสนาที่อัลลอฮฺคัดเลือกมาให้แก่มวลมนุษยชาติ  เป็นของกำนัลอันล้ำค่าแด่มวลผู้ศรัทธา งานที่เราปฏิบัติจะได้รับการตอบแทน ณ ที่อัลลอฮฺขึ้นอยู่กับการตั้งเจตนาของเราถึงแม้งานนั้นเป็นงานเพื่อดุนยาหากเจตนาดีผลบุญก็ไม่เป็นที่ต้องห้ามแต่ประการใด  และเมื่อเราก้าวไปถึงจุดนั้นได้  งานที่เราเคยคิดว่าน่าเบื่อหน่ายสุดแสนจะทรมาน (และไม่แน่ใจว่าจะได้รับผลบุญจากการทนทรมานอยู่หรือไม่) จะกลายเป็นงานที่มีความสุขได้รับผลตอบแทนทั้งในโลกดุนยาและอาคิเราะฮฺ

แล้วจะมีความสุขกับงานที่ทำและที่ทำงานในปัจจุบัน       

แล้วจะเปลี่ยนจาก  Job  เป็น  Career  ได้ในที่สุด

 “ทุกคนมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบและจะถูกสอบสวนในหน้าที่ที่เขารับผิดชอบ  ผู้นำมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบและจะถูกสอบสวนในหน้าที่ที่เขารับผิดชอบ  สามีมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบต่อสมาชิกในครอบครัวและจะถูกสอบสวนในหน้าที่ที่เขารับผิดชอบ  ภรรยามีหน้าที่ต้องรับผิดชอบดูแลบ้านของสามีและจะถูกสอบสวนในหน้าที่ที่นางรับผิดชอบ  คนรับใช้มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบต่อทรัพย์สินของเจ้านายและจะถูกสอบสวนในหน้าที่ที่เขารับผิดชอบ  และทุกคนมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบและจะถูกสอบสวนในหน้าที่ที่เขารับผิดชอบ” (บันทึกโดยอัลบุคอรียฺ หมายเลขหะดีษ 853,2418  มุสลิม หมายเลขหะดีษ 1829  อบูดาวุด หมายเลขหะดีษ 2928  อัตติรมิซียฺ หมายเลขหะดีษ 1705  อะหฺมัด หมายเลขหะดีษ 52,54)

วันเบาๆ  ปลายเดือนกลางปี  (29  มิถุนายน  2552)

ร่วมเสนอแนะ แสดงความคิดเห็น E-mail : อีเมลนี้จะถูกป้องกันจากสแปมบอท แต่คุณต้องเปิดการใช้งานจาวาสคริปก่อน

แก้ไขล่าสุด ใน วันศุกร์ที่ 11 กุมภาพันธ์ 2011 เวลา 00:35